Lawenda wąskolistna
LavandulaangustifoliaMiLL. (syn.: LavandulaspicaL.)
Labiatae (Lamiaceae)
Półkrzew lub krzew o łodydze silnie rozgałęzionej, z odgałęzieniami zielnymi pokrytymi liśćmi równowąskimi. Łodygi kończą się nibykłosem złożonym z nie-bieskofioletowych kwiatów. Owocem jest poczwórna rozłupnia (rozłupka w dole na lewo). Cała roślina przyjemnie pachnie. Gatunek ten, pochodzący z zachodniej części rejonu śródziemnomorskiego, jest często tam sadzony w ogrodach i uprawiany połowo.
W celach leczniczych zbiera się ziele (Herba Lavandulae) z kwiatami (Flos lavandulae), które zdejmuje się z ususzo-nych pędów i użytkuje oddzielnie.
Ścina się pędy w dni gorące, suche i suszy na siatkach lub w pęczkach w miejscu cienistym, przewiewnym, w temperaturze około 35 °C. Kwiaty mają przyjemny zapach i gorzki smak. Zawierają do 3 % olejku eterycznego (Oleum Lavandulae), w którego skład wchodzą octan linalolu, gera-niol i borneol, oraz do 12 % garbników. Są używane do wewnątrz jako środek słabo uspokajający, ale częściej zewnętrznie do kąpieli i okładów, które nieco drażnią skórę. Olejek lawendowy wchodzi w skład preparatów przeciwgośćco-wych.
Największe ilości olejku lawendowego zużywa przemysł perfumeryjny. Lawenda jest doskonałym dodatkiem zapachowym, jednym z głównych składników wody kolońskiej. Suche kwiaty służą do perfumowania bielizny i odstraszania moli. Lawenda jest doskonałą rośliną miodo-dajną.
Okres kwitnienia: VII-VIII Zbiór ziela i kwiatów: VII-VIII
